شب ...

در اين شب

جدا از سياهيش !

جدا از در دهاي پنهان در سكوتش !

بي تعارف ،خجالت از عريان حال و زخمهاي تنش

نه دودي برخاست از غوغاي كومه اش

نه طمع شعله اي در اسرار دلش

نه حرص و خواهشی در تمناي سازش

حتي از آن شور بدور ، رقص شعله اي در شعله اش

در اشك حلقه زده برگونه اش ، اظطراب جنگل آرزوهايش

شعله ها با تب و تاب و رقصان در پیکارند با ظلمتش

فكر نكنم در اين پيكار شعله اي نشيند بر دلش

شعله ها مثل ديوانه ها غرق سوختن و به جا مانده دلش

اميد اين زندگي هم نا اميده،آرزوي يك دم خواب خوش آرزويش

شب بي آغاز،گاه تا رويا! گاه تا كابوس! هجوم زخم و گلايه در پيكرش