آغوش ...

آغوش این مأمن زیبای پر آرامش ، معجون روزگارم

آغوش این معجزه قرن، آغاز هر قصه ی را از تو نوشتم

آغوش این حادثه پر تب و دلهره ای همه تن آه شدم

آغوش این آتشکده حسرت ، هنوز از گریه و لبخند پرم

آغوش تو نقش لبخند ومهر بر تمام وسعت دلتنگی هایم

آغوش تو شد پنجره ی که به روی همه فصل ها گشودم

آغوش تو را هر دم که نفس کشیدم به خدا نزدیکترم

آغوش تو نهایت عشق،یعنی اضطراب وترس وقتی دورم

آغوش تو وصف زیبایی و احساسی ناب در اوج غرورم

آغوش تو اشتیاق رهایی در ناز و نیازت بود همنفسم